۷ نوع از داروهای مضر برای دندان

به صورت مستقیم و غیرمستقیم کمبود ویتامین های D، C، A، فسفر و کلسیم می تواند در پوسیدگی دندان موثر باشد. برخی از ویتامین ها مانند D و کلسیم به صورت مستقیم بر استحکام دندان ها تاثیرگذارندز برخی دیگر مانند ویتامین A هستند که کمبود آن موجب خشکی دهان می شود و با حالت خشک و اسیدی دهان، پوسیدگی دندان را تسریع می بخشد.

قرص های اعصاب و ضدافسردگی از داروهای مضر برای دندان هستند. کاهش بزاق، خشکی دهان و تغییر در باکتری های محفظه دهان، از عوارض قرص های اعصاب است که می تواند پوسیدگی دندان ها را در دراز مدت بیشتر کند.

قرص های سفکسیم زمانی مصرف می شود که دندان دارای عفونت است و جهت جلوگیری از درد ناشی از پوسیدگی استفاده می شود. در مراحل بعدی که عفونت شدید می شود، دندانپزشکان آنتی بیوتیک هایی مانند کلیندامایسین و آموکسی‌سیلین را هم تجویز می کنند، اما قرص های حاوی فلوراید می توانند تا حدی برای جلوگیری از پوسیدگی دندان موثر باشند.

اگر قرص آهن به درستی استفاده نشود یا برای مدتی در دهان فرد بماند، ممکن است باعث سیاه شدن دندان شود، اما این تغییر رنگ به معنای پوسیدگی دندان نیست.

دیابت، بیماری های خودایمنی، بیماری های کلیوی، فشار خون بالا و HIV از جمله بیماری هایی هستند که می توانند باعث پوسیدگی دندان شوند.

بله، کمبود آهن سبب می شود تا مواد معدنی مانند ویتامین B12 در بدن کم باشد، همین امر سبب آسیب به لثه ها می شود که در نهایت منجر به پوسیدگی راحت تر دندان ها می شود.

خیر. پوسیدگی دندان و لاغری هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند و تاثیر آن ها بر همدیگر مبنای علمی ندارد.